Linia przekazu

Spadkobiercą Wang Langa w pierwszej generacji systemu został Sheng Xiao. Z pewnością był on mnichem buddyjskim. Choć Sheng Xiao uznawany jest za spadkobiercę systemu, jaki stworzył Wang Lang, nie mógł być jego osobistym uczniem. Jeśli przyjmiemy, że przeciętna długość życia wynosi 80 lat, a mistrz przyjmował ucznia w sile wieku, to i tak kilkadziesiąt lat dzieli żywoty obu mistrzów. Prawdopodobnie w międzyczasie styl rozwijał się tylko wśród murów klasztornych.

Następcą mistrza Sheng Xiao został mistrz Li Zhizhan, który miał dwóch uczniów – swojego bratanka Li Taibao i Wang Yongchun. Mistrz Li Zhizhan zwany Li Kuaishou (Li Szybka Ręka) pochodził z rodzinnej wioski w powiecie Pingdu z prowincji Shandong. Pewnego dnia wszedł do szkoły chang quan, gdzie mistrzem był 22 letni Wang Yongchun (1854-1926). Widząc umiejętności Wanga mistrz Li wyśmiał go. Urażony Wang Yongchun wyzwał go do walki. Mistrz Li Zhizhan z łatwością trzykrotnie powalił młodego mistrza chang quan na ziemię. Wang Yongchun uznał swoją porażkę i pokornie na kolanach poprosił o przyjęcie go na ucznia. Przez trzy lata Li Zhizhan mieszkał w domu Wanga i uczył go stylu qi xing tang lang quan.

Niektóre źródła uznają właśnie mistrza Wang Yongchun za twórcę Siedmiogwiezdnej Modliszki. Pochodził z Fushan (prowincja Szantung), gdzie w wieku 15-16 lat uczył się stylu długiej pięści (chang quan), później uczył się ‚didang quan’. Następnie rozpoczął naukę Modliszki od mistrza Li Zhizhana. Wang połączył uderzenie Modliszki z krokami i zahaczeniami oraz z technikami z ‚chang quan’ i ‚didang quan’, tworząc odrębny styl, który nazwał ‚qi xing tang lang quan’.

Najlepszym uczniem i spadkobiercą mistrza Wang Yongchun został mistrz Fan Xudong. Mistrz Fan Xudong był bogatym kupcem jedwabiu, mieszkał w należącej do rodziny Fan rezydencji w Yantai. Był postawnym mężczyzną, ważącym około 120 kilogramów. Dlatego nazywano go Fan Olbrzym. Ponieważ jako kupiec jedwabiu był bardzo bogaty, kung fu nauczał dla przyjemności. Około 1875 roku mistrz Fan wziął udział w turnieju wolnej walki na Syberii, gdzie pokonał wszystkich swoich przeciwników. Mistrz Fan Xudong zyskał duży rozgłos, kiedy to pewnego dnia, przechodząc przez łąkę, został zaatakowany przez dwa byki. Pierwszego złapał za rogi, a następnie uderzeniem ręki złamał mu kark, drugiego powalił zaś kopnięciem w brzuch. Zwykle salą mistrza Fana zarządzał jego uczeń Yang Weixin. Jednak najsłynniejszymi uczniami mistrza Fan byli Guo Jialu, Luo Guangyu oraz Lin Jingshan.

Mistrz Lin Jingshan urodził się w 1885 roku w wiosce Jiangtuan w prowincji Shandong. W wieku 14 lat z uwagi na ciężką sytuację materialną Lin Jingshan zaczął szukać pracy w Yantai. Wykonywał różne prace by zdobyć środki do życia, m.in. pracował w sklepie z ziarnem. Często także żebrał z głodu. Mistrz Lin już od najmłodszych lat interesował się kung fu, ale z uwagi na brak pieniędzy nie mógł sobie pozwolić na opłacenie zajęć. W pobliżu sklepu, w którym pracował, znajdowała się szkoła mistrza Fan Xudonga. Chodził więc tam i podglądał ćwiczących, a następnie próbował naśladować ich ruchy. W końcu w 1902 roku mistrz Fan zauważył Lin Jingshana i kazał mu pokazać czego się nauczył. Będąc pod wrażeniem jego chęci do nauki, mistrz Fan przyjął go na ucznia. Lin Jingshan nie miał dobrych warunków fizycznych (miał 166 cm wzrostu, był słabszy i drobniejszy od kolegów), za to był zdolny i bardzo pracowity. Ze względu na swoją budowę koncentruje się na szybkich krokach, zaskakujących unikach i błyskawicznych kontrach. Wielu przeciwników mistrza Lin przekonało się o jego skuteczności. Mistrz Lin Jingshan pod staranną opieką mistrza Fan Xudonga, zgodnie z chińskim powiedzeniem „dobry nauczyciel daleko prowadzi” (yan shi chu gao tu), po kilku latach intensywnej nauki i ciężkich ćwiczeń stał się jego ulubionym i najlepszym uczniem. W roku 1911 zaczął także samodzielnie prowadzić szkołę mistrza Fana.
Po kilkunastu latach treningów mistrz Lin Jingshan został spadkobiercą piątej generacji stylu qi xing tang lang quan. W wieku około 70 lat mistrz Lin Jingshan przyjął ostatnich uczniów byli to bracia Yu Tiancheng i Yu Tianlu. Byli oni jego najlepszymi uczniami. To im jako ostatnim uczniom przed śmiercią mistrz Lin przekazał kompletny przekaz stylu Siedmiogwiezdnej Modliszki.
Na ścianie szkoły mistrza Lin wisiał napis: „Nadal trzeba się uczyć”. Jego powiedzeniem było”: „Na co dzień jak baranek, w walce jak tygrys, ciężko ćwicz, dopiero wtedy coś osiągniesz”. Mistrz Lin Jingshan zmarł w 1971 roku, mając 86 lat.

Mistrz Yu Tiancheng urodził się w 1937 w Yantai w prowincji Shandong. W jego domu od pokoleń przekazywane było tradycyjne kung fu. Ćwiczyła je jego matka oraz dziadek ze strony matki Zhang Jiangong, który był uznanym mistrzem chang quan i tanglang men.
W wieku 9 lat rozpoczął treningi kung fu stylu didang u mistrza Geng Changzhong. Następnie w wieku 15 lat rozpoczął treningi stylu Siedmiogwiezdnej Modliszki u mistrza Lin Jingshana. Ponadto trenował także inne style kung fu. Przez szesnaście lat treningów z mistrzem Lin Jingshanem poznał cały przekaz systemu Modliszki. Od 1958 roku mistrz Yu Tiancheng za zgodą swojego nauczyciela rozpoczął w Yantai samodzielne nauczanie systemu Modliszki, które kontynuował aż do swojej śmierci.
W czasach kiedy praktykowanie kung fu było w Chinach zakazane, mistrz Yu Tiancheng wraz ze swoim nauczycielem jeździli w góry otaczające Yantai aby tam trenować. W latach siedemdziesiątych mistrz Yu Tiancheng spędził sześć miesięcy w więzieniu za praktykowanie kung fu.
W 1991 roku po powstaniu Międzynarodowej Unii Tanglang w Yantai został odpowiedzialny za rozwój tego stylu. W 1995 roku w „Encyklopedycznym zbiorze biografii ekspertów chińskich” został nazwany jednym z XX-wiecznych ekspertów oryginalnego chińskiego kung fu.
Mistrz Yu Tiancheng zmarł nagle na zawał serca w roku 2004.

Jego spadkobiercą został m.in. nasz nauczyciel Sławomir Milczarek.